Home » Training » Ritverslag » Korte update vanuit Puerto Alcudia, Mallorca

Korte update vanuit Puerto Alcudia, Mallorca

Zoals jullie al konden lezen op onze FB pagina, hebben Jolien en ik in januari een weekje Mallorca geboekt. Omdat we toch ambitieuze doelen gesteld hebben, zal er hard getraind moeten worden. Niemand stapt ongetraind op een fiets om even 250 km te rijden. Laat staan 4 dagen na elkaar.

Tijdens een normale werkweek is het altijd een hele uitdaging om tijd te vinden om te trainen. En in deze periode van het jaar durft ook het Belgische lenteweer nogal eens roet in het eten te strooien. Vandaar hebben we onze vakantie gekoppeld aan een “trainingsstage” om in ideale omstandigheden te kunnen werken aan de conditie. En ook om te genieten natuurlijk!

Maandag 20/03

Om kwart na 7 vertrok onze vlucht in Zaventem, het was dus vroeg dag voor ons. Na een vlekkeloze vlucht, landden we onder een stralend zonnetje in Palma. Vanuit Palma moesten we nog een ritje van een zestigtal kilometer maken naar de andere kant van het eiland. Onze uitvalsbasis is Puerto Alcudia. Dit is een toeristisch stadje aan de kust waar het op dit moment nog rustig is, maar zeker niet doods. De reden waarom we voor deze locatie kozen, is dat als we naar het zuiden trekken, we relatief vlakke ritten in het binnenland kunnen maken, en in het noorden ligt het Tramuntana gebergte. Hier kunnen we hoogtemeters op de teller zetten.

Aangekomen in het hotel, konden we direct een short en t-shirt aandoen. Het was echt al zomers (naar Belgische normen althans :)). Omdat ik mijn huurfiets pas rond 15u30 mocht gaan halen, hebben we nog een strandwandeling en terrasje gedaan. En dan was het tijd om de fiets af te halen. Een volledig zwarte BMC SLR2 Teammachine met DI2 groep stond voor mij klaar. In verhouding met mijn Trek thuis, is dit zoals een Fiat Panda ruilen voor een Porsche GT3. Ik kon dus niet wachten om eens te testen of er werkelijk zoveel verschil zit tussen een topfiets en mijn trouwe ros. Ik kan bevestigen: het verschil is groot 🙂

BMC

Dinsdag 21/03/2017

Dinsdag was het dan tijd voor de eerste echte rit. Na een (enorm) uitgebreid ontbijt waren we klaar om erin te vliegen. Enkel Jolien haar huurfiets moesten we nog oppikken aan de receptie. Na het zadel, op het zicht, af te stellen vertrokken we. Het nadeel van een huurfiets is natuurlijk dat je opnieuw een goede houding moet zoeken. Zowel in Jolien, als in mijn geval, zijn we een aantal keer gestopt om alles een beetje af te stellen tot we een positie vonden waarbij we ons goed voelden. Tijdens de laatste aanpassing, was ik juist bezig met mijn multitool op te bergen, totdat we ineens een enorme knal horen. Bleek Jolien haar voorband ontploft te zijn! Hupla, zadeltasje terug open, nieuwe binnenband steken en we konden opnieuw verder.

Sineu

De tocht ging via Sa Pobla en Llubi, naar Sineu. Het was nergens echt steil maar van voor Sa Pobla tot in Sineu liep het toch vals plat omhoog gedurende een 25 tal kilometer. In Sineu was het tijd voor een terrasje op de gezellige marktplaats. Hier was het ook tijd om de zonnecrème nog eens boven te halen. We waren al een klein beetje verbrand van ons terrasje van gisteren. De zon brand al goed en ons vel is nog niet veel gewoon 🙂

Vanuit Sineu ging het dan naar Petra, Santa Margalida, Can Picafort en zo terug naar Puerto Alcudia. Hoewel we op sommige stukken toch over vrij grote wegen moesten rijden, was het toch altijd aangenaam fietsen. Er is niet echt een fietspad, maar de wegen zijn heel breed en het verkeer houdt echt rekening met de fietsers.

Cap de Fermentor

Na een goede 75 km was het tijd om te eten en hierna ging ik alleen nog een stukje bij trainen. Het ging richting Cap de Fermentor. Dit is het meest oostelijke punt van Mallorca en enkel te bereiken via een bergwegje met schitterende uitzichten. Onder een stralende zon, de ideale plaats voor een prachtige rit dus. Het eerste stukje van de eerste klim was al direct het lastigst, maar het ging goed. Na de klim tot het eerste uitzichtpunt, volgde een mooie afdaling waarna het nog een aantal keer afwisselde tussen klimmen en dalen. Uiteindelijk aangekomen bij de vuurtoren, heb ik eventjes genoten van het uitzicht en enkele foto’s genomen. Maar omdat de zon al stilletjes zwakker begon te worden en ik de volledige klim nog eens in de andere richting moest doen, besloot ik na enkele minuten om terug te vertrekken.

Puerto Pollença

Hoewel ik ondertussen toch al een 110 km in de benen had, voelde ik me nog niet moe. Het klimmen ging enorm vlot en we waren snel terug aan de kustlijn in Puerto Pollença. Dit kwam natuurlijk ook omdat het echt enorm genieten was van de uitzichten. Vanuit Puerto Pollença is het een tiental kilometer langs de kust tot in Alcudia en hier staat altijd een strakke wind. Ook dit ging nog goed, maar ik begon toch een beetje last van het zadel te krijgen. Dit zal nog een beetje wennen zijn. Aangekomen in het hotel stond er 134 km op de teller, en hadden we een magnifieke eerste dag beleefd!

Klik op de foto om alles te zien

Woensdag 22/03

Toen we na het ontbijt de fietsen uit de stalling haalden, merkten we dat Jolien haar achterband plat stond. Omdat we gisteren ook al een band vervangen hadden, hadden we geen reserve binnenband meer. Daarom zijn we maar bij de receptie om hulp gaan vragen. Toevallig was de verhuurfirma van de fiets in de buurt en ze kwamen even langs. Ondertussen had ik de band er al afgehaald en gezien dat het velglint compleet scheef in de velg zat. Hierdoor kon de binnenband schuren in de gaten waarin de spaken gemonteerd zijn. De mecanicien heeft snel nieuw velglint gespannen en ook de voorste velg werd gecheckt. Hier stelden we hetzelfde probleem vast, dus dit was ook de reden waarom gisteren de voorband ontploft was. Na uitgebreide excuses van de mecanicien konden we op pad.

Inca

Vandaag heb ik de route via kleinere wegen gepland. Hier is werkelijk bijna geen verkeer en kom je praktisch alleen fietsers tegen. Die zijn wel massaal op de afspraak hier. De planning is om via Campanet naar Inca te rijden. Deze route gaat tussen twee bergen door, maar natuurlijk gaat het hier ook wel redelijk op en af. Maar dat is een ideale interval training!

Jolien had enkel een beetje problemen met het inschatten wanneer de volgende klim ging komen. Elke keer ze iets nam om te eten, begon er een nieuwe klim. Vermits je dan alle adem nodig hebt om te trappen, is het niet ideaal om ook terwijl te eten. Vraag maar aan Jolien 🙂

Na ongeveer 35 kilometer, met een mooi aantal hoogtemeters, kwamen we aan in Inca. Hier konden we opnieuw niet weerstaan aan de lokroep van de terrasjes. Het is en blijft ook vakantie natuurlijk hé. Na een goede frisse cola, zetten we de tocht verder richting Sencelles via een grotere weg.

Cyclocross

In Sencelles ging het dan richting Costitx en hier wilden we opnieuw een kleiner wegje opzoeken. Het enige probleem was dat dit wegje smaller en smaller werd, totdat het overging naar onverhard. Hoewel deze weg op de kaart even groot stond dan de andere wegjes die we al genomen hadden. Als we moesten terug draaien, moesten we opnieuw een aantal kilometers rijden voordat we terug op de hoofdweg waren, inclusief enkele pittige klimmetjes. Omdat het onverhard er niet zo erg uitzag, besloot ik om toch op het gemak verder te rijden. Jolien zag het niet helemaal zitten, maar had ook weinig zin om terug te draaien. De weg werd helaas slechter en slechter, en hoe verder, hoe meer het op mountainbiken begon te lijken. Maar na een bochtje was de hoofdweg opnieuw in zicht. Gelukkig geen lekke banden, en met een avontuurtje rijker konden we weer verder.

Llubi – Sa Pobla – Puerto Alcudia

Ondertussen waren er toch al een aantal wolken opgekomen, zoals ze voorspeld hadden. Maar ook de wind kwam iets strakker opzetten. Omdat we terug richting de kust reden, zat de wind vol op kop. Jolien begon ondertussen al een beetje “leeg” te geraken, dus zoals het een goede knecht betaamt, heb ik haar uit de wind gezet tot in Puerto Alcudia. Het was nu al 16 uur en dus dringend tijd om iets te eten. Na een broodje Calamares (niet slecht :)), ging Jolien richting hotel en ging ik alleen nog een rondje maken.

Gaas geven!

De benen voelden nog fris, maar omdat het al half 5 was, had ik niet meer zo veel tijd om voor het donker thuis te zijn. Daarom besloot ik de gaskraan eens goed open te draaien. Eerst reed ik terug richting Sa Pobla, nu met wind in de rug. Van hieruit ging het naar Pollença. Dit is het begin van het Tramuntana gebergte, dus hier gaat het wel al goed omhoog en omlaag, ongeveer vergelijkbaar met de Ardennen. Het ging nog altijd goed en ook op de klimmetjes kon ik het tempo hoog houden.

In Pollença ging het dan in dalende lijn, maar met wind op kop, richting Puerto Pollença. Hierna moest ik opnieuw via de winderige kustlijn naar Alcudia. Hoewel ik toch al een tijdje goed aan het doorrijden was, bleef het goed draaien. Ook langs de kust, tegen de wind in, kon ik het vlot boven de 30 km/u houden. Nog een laatste eindsprintje richting hotel en dag 2 zat er helaas alweer op. Conclusie: 123 km gereden en de laatste 44 km tegen bijna 32 km/u gemiddeld afgelegd, ondanks de hoogtemeters en de wind. De conditie gaat erop vooruit!

Klik op de foto om alles te zien

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *