Home » Training » Ritverslag » Nog één maand te gaan…

Nog één maand te gaan…

Het is alweer een tijdje geleden sinds mijn laatste bericht. We zitten nu op minder dan een maand van de 1000 km, dus ons doel begint heel snel dichtbij te komen. Zowel Jolien haar team, als ikzelf, hebben ondertussen het nodige bedrag ingezameld om te mogen deelnemen. We kunnen ons dus volledig focussen op de laatste loodjes qua training. Sinds het laatste bericht is er vanalles gebeurd dus tijd voor een kleine update.

Tante Greta

Op 11 april hebben we helaas ook afscheid moeten nemen van onze tante Greta. Na jaren van hard vechten tegen kanker heeft ze de strijd moeten staken.  Hoewel ze veel heeft gevochten en afgezien, kon je haar nooit betrappen op zelfbeklag. Daar zal ik zeker dikwijls aan denken tijdens de moeilijke momenten op de fiets en in het algemeen.

Tante Greta was één van de redenen waarom ik besloten heb om deel te nemen aan de 1000 km. Ze vond het ook heel fijn dat we ons wilden inzetten voor Kom op tegen Kanker. Samen met nonkel Guido is ze naar alle evenementen en acties gekomen om ons te steunen. Hoewel ze er tijdens het hemelvaartweekend niet zal bij zijn, ben ik er 100% zeker van dat tante Greta toch zal supporteren voor ons. Dat heeft ze mij zelf beloofd 🙂

Trainingsvolume ↑

Vanaf onze week Mallorca is het trainingsvolume serieus de hoogte in gegaan. Met de overgang naar het zomeruur, kan er ook door de week buiten getraind worden. Ik probeer nu ook zoveel mogelijk met de fiets te gaan werken. Dit is elke dag goed voor een kleine 70 trainingskilometers. Hierdoor loopt de teller vlot op, maar dit is zeker nodig om de 1000 km goed te verteren. Sinds het begin van het jaar heb ik bijna 3000 km gefietst. Ter vergelijking in 2015 reed ik 4500 km en vorig jaar 4000 km gedurende het hele jaar :).

16/04 Amstel Gold Race

Op Paaszondag ben ik met een aantal kameraden met de fiets naar de Amstel Gold Race gaan kijken. Deze wielerwedstrijd wordt gereden in het heuvelachtige Nederlands Limburg. Eerst ben ik via de Kapelstraat gereden om Steven uit te halen. Ik was al aan de late kant, maar Steven was zelf ook nog niet klaar. We hadden aan de Fitlink in Diepenbeek afgesproken met de rest van de groep. Om de schade qua te laat komen te beperken, moesten we al een serieuze cartouche verschieten vooraleer we in Diepenbeek waren.

Hierna ging het via het Albertkanaal naar Maastricht, met wind in de rug en tegen + 35 km/u. De eerste keer zagen we de koers passeren in Cadier en Keer. Hierna reden we naar de Gulperberg waar we het peloton twee keer konden zien. Daarna ging het naar de Bemelerberg, waar we eerst een doortocht aan de voet van de beklimming zagen en de laatste doortocht zaten we boven op de uitloper na de Bemelerberg. Hier zagen we Gilbert en Kwiatkowski live de laatste schifting maken en wegrijden van de medevluchters.

Na de magnifieke sprint van Gilbert op Yannick zijn gsm te zien, ging het dan terug naar huis via Maastricht en het Albertkanaal. Het enige probleem was dat de wind nu natuurlijk wèl vol op kop zat. Maar het goede nieuws is, dat je sterk wordt van tegen de wind te rijden. Na een toffe dag, kwamen we terug thuis aan met een dikke 150 km in de benen.

 

23/04 Tour de Huy + Schulensmeer

Zondag stond er nog eens niets gepland in de agenda. Het teken om een lange rustige training te houden. Voormiddag zou ik alleen richting Hoei rijden en namiddag gingen Bart en Jolien mij vergezellen voor een ritje. Omdat ik ‘s middags op tijd wou terug zijn, was mijn plan om ten laatste om 8 uur te vertrekken. Het bed voelde toch nog een beetje te goed om 7u30, dus was ik uiteindelijk toch pas om 8u30 weg. Dan moest ik onderweg maar een beetje sneller rijden.

Mur de Huy

Hoewel het zonnetje van de partij was, was het toch goed fris ‘s morgens. Vertrekken zonder schoenovertrekken was een beetje optimistisch achteraf gezien. Na een uurtje of twee rustig peddelen tussen de velden kwam ik al snel aan in Hoei. Natuurlijk als je met de fiets in Hoei bent, moet je ook de muur omhoog rijden.

Nadat ik had vastgesteld dat het toch nog altijd goed omhoog gaat in de Chemin des Chapelles, merkte ik toch ook dat ik een stukje sterker was geworden t.o.v. de laatste keer dat ik de muur gedaan heb (2 jaar geleden). Toen ik op het steilste stuk naar achter keek, zag ik dat ik nog 2 tandwielen over had om kleiner te schakelen. Ik reed nu bijna 2 min 20 sneller naar boven dan twee jaar geleden. Langs de andere kant, wel nog altijd 3 min 16 trager dan Michal Kwiatkowski 🙂

Na de klim uit de Maasvallei ging het dan terug richting Haspengouw. Tijdens de terugrit stond er in de open velden nog een beetje wind in het nadeel, maar al bij al viel het nog goed mee.

Schulensmeer

Na een uitgebreide lunch (brood, pasta en havermoutpannekoeken), met dank aan Jolien :), gingen Jolien en ik op pad voor deel twee van de zondag. Eerst gingen we Bart oppikken bij zijn thuis waarna we vertrokken voor het klassieke Schulensmeer rondje. Goed voor een zestigtal kilometer en zonder noemenswaardige hoogtemeters.

De kilometers tikten stilletjes aan, maar de benen bleven goed. Een goed teken in de aanloop naar de 1000 km. Nadat Bart terug afsloeg richting zijn thuis, gingen Jolien en ik via Kozen terug richting Melveren. Jolien had ook geen superdag en besloot boven op de Engelbamp af te draaien richting thuis. Ik had ondertussen een dikke 170 km op de teller staan en ik voelde me nog goed.

Daarom besloot ik om nog een uurtje bij te rijden zodat ik de psychologische grens van 200 km kon doorbreken. Na de lus via Metsteren, Duras, Wilderen, Halmaal, Bevingen, Brustem en Zepperen zat de lange dag er op. Het bekomen in een goed warm bad, deed deugd 🙂

klik op de foto om meer foto’s te zien

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *